اندر باب ۶ و ۸ بخوانید:
دلم مي خواد يه چيزي رو بدوني
ديگه نه عاشقي نه مهربوني
منم ديگه تصميمم رو گرفتم
اصلا نمي خوام كه پيشم بموني
ديشب كه داشتم فكرام و مي كردم
ديدم با تو تلف شده جووني
يه جا يه جمله ي قشنگي ديدم
عاشقو بايد از خودت بروني
چه شعرايي من واسه تو نوشتم
تو همه چيز بودي جز آسموني
يادت مياد منتم رو كشيدي ؟
تا كه فقط بهت بدم نشوني ؟
يادت مي اد روي درخت نوشتي
تا عمر داري براي من مي خوني ؟
يادت مياد حتي سلام من رو
گفتي به هيچ كس نمي رسوني
حالا بيار عكسامو تا تموم شه
اگر كه وقت داري اگه مي توني
نگو خجالت مي كشي مي دونم
تو خيلي وقته ديگه مال اوني
خوش باشي هر جا كه مي ري الهي
واست تلافي نكنه زموني
کپی پیست کننده:امیر اسکورپینو
+ نوشته شده در یکشنبه پانزدهم مرداد 1385ساعت 15:9 توسط کیان
|
اصلا من که به آن همه زخم عادت کرده بودم مرهم می خواستم چه کنم که زخمی ماندن هزار بار بهتر از مرهمی است که به یکباره بیاید و درد ها را التیام بخشد و یکباره هم دریغ شود...دارم میسوزم...نیستی تا ببینی دملها دوباره سر باز کرده اند... نیستی تا ابرهای سیاه آسمان آرزوهایم را کنار بزنی و خورشید را میهمان دلم کنی... دیگر برای ادامه این راه دشوار بی بهانه شده ام و تو خودت خوب میدانی بهترین بهانه بودی در شبی که حقیقت زندگیم از سرما قندیل بسته بود. 
